Börnin komin heim (út) (löng færsla ýta á read more til að sjá allt)

Börnin komu heim í gær og auðvitað voru þau ánægð að hitta mömmu sína en Unnur var sérstaklega lítið spennt fyrir því að þurfa að mæta í skólann, reyndar var Óðinn sem hefur alltaf verið kátur og ánægður með allt líka fúll yfir að þurfa að mæta í skólann en held að það hafi mikið með það að gera að hann var mjöööög þreyttur í morgun. Svo er hann orðinn á móti því að fara í after-school-club líka en gæti líka verið vegna þess að hann er mjög þreyttur. En ég fresta því um tíma að setja hann oftar en 2x í viku þá meðan hann jafnar sig. Best að sjá hvað verður.

Skólalífið er að verða meira og meira krefjandi. Ég er í mjög praktísku námi sem þýðir að ég er ekki bara liggjandi yfir bókum (en samt mjög mikið)heldur þarf ég að sitja og hanna ýmiskonar efni í allskonar forritum. Ég er búin að setja upp skipulag og forgangsraða verkefnum til þess að auðvelda mér að koma mér að verki. Það er oft flókið þegar margt kallar að átta sig á því hvað maður á að vera að gera hverju sinni.

Félagslega líður mér mjög vel. Ein af stelpunum úr náminu mínu býr mjög nálægt mér og hún er á líkum aldri og ég, reyndar barnlaus en það þýðir að ef við vinnum saman þá er hún laus að koma og vinna heima hjá mér. Þetta eru reyndar allt saman einstaklingsverkefni, það er skilin eru einstaklings en undirbúningsvinnuna megum við vinna saman. Og það er náttúrulega alger nauðsyn í námi að hafa samvinnu.

Ég man nú hvað mér fundust allar hugmyndir um samvinnunám ömurlegar þegar ég var í menntó en þá var ég líka skíthrædd við fólk. Ég áttaði mig bara á þessu um daginn. Ekki að ég hafi ekki vitað það fyrir en ótti minn við fólk og álit annarra á mér hefur valdið mér þvílíkum vandræðum í gegnum tíðina. Ég hef leyft fólki að vaða yfir mig og ekki þorað að segja neitt en svo kannski sprungið við minnsta tilefni þegar ég hef verið búin að fá nóg. Sem var ekki gott. Núna er ég orðin þokkalega dugleg að segja bara það sem mér finnst og standa við það. Maður kemst ekkert áfram í lífinu ef maður situr bara úti í horni og borar í nefið. Ég finn það að þetta ástand (kallast víst vanmáttarkennd) er að dvína - guði sé lof :)

Fann ægilega fínan fund á föstudaginn síðasta og stefni á að sækja hann reglulega í framtíðinni. Það gefur mér svo mikinn styrk og áminningu um það hvaðan ég er að koma. Ég er líka mögulega komin með barnapíu/r - þarf bara að sækja það af fullum þunga í stað þess að láta það detta upp fyrir. Það eru tvær ísl. stelpur sem ég veit um hérna í borg, önnur 18 og hin 20 sem ég ætla að spjalla við og sjá hvort ég geti ráðið þær í jobbið. Vona að það komi til með að ganga upp. Svo ætla ég líka að vera grófari við að nýta mér Sigga (pabba Þórhöllu) - ég get náttúrulega passað hana á móti.

Jæja er að fara í tíma eftir hálftíma og ætla að fá mér kaffibolla áður en hann hefst. Búin að lesa Java í 1 1/2 tíma í morgun. Já, LESA, ég verð að skilja hugtökin og alla þessa while loop do for og það allt áður en ég fer að forrita sjálf... finnst þetta ALLT mjög áhugavert. Greinilega á réttum stað. Ég klikka ekki þegar ég vel mér áhugavert nám... vil samt taka það fram að ég ætla ekki að vera eilífðarstúdent (það er ekki í fullu námi), reikna passlega með að læra meira í framtíðinni þó vonandi bara part-time því mig langar að kunna svo mikið :) knús og klem dúllurnar mínar.

Væri nú gaman að fá komment frá fleirum sem lesa síðuna bara svona til að sjá hverjir kíkja í heimsókn og til hamingju með afmælið Agnes frænka - þið hin... kíkið á Föndursmiðjuna hennar - hún er frábær... sjá tengil undir Bloggarar.