Merkilegt þetta líf

Við Óðinn erum komin aftur heim til Edinborgar og við erum bara bæði alveg jafn "dazed and confused" með það hvar við eigum heima. Okkur líður svo ofsalega vel hérna en á Íslandi eru pabbi Óðins og Unnur mín sem vilja auðvitað fá okkur heim sem allra fyrst. Tíminn er nú svo fljótur að líða að við verðum komin heim áður en við vitum af og þá verður eins og að við höfum aldrei farið. Fann það alveg heima hvað það er auðvelt að skipta á milli. En maður á nú kannski aldrei aftur eftir að eiga heima í útlöndum og því eins gott að nýta tímann vel sem eftir er og njóta hans. Og ég geri það ekki ef ég er með eilífar áhyggjur af því hvað aðrir vilja að við gerum.

Ég kynnti mér aðeins atvinnumálin meðan ég var heima og sótti meira að segja um eina vinnu sem ég þótti henta ofboðslega vel í en vandamálið var að þar vantaði manneskju asap og augljóslega þá er ég ekki laus asap. EN gott að vita að CV-ið þykir gott og ég hef verið að gera rétta hluti með náminu mínu. Viðkomandi benti mér á að fyrir það sem ég er að spá í þá væri vor og haust besti tíminn til að fá vinnu svo ég ætla bara að einbeita mér að ljúka mínum verkefnum hér og þegar þeim er lokið þá sný ég mér að því að finna vinnu á Íslandi og flytja heim.

Heilsan mín er annars nokkuð góð og því er um að gera að halda henni góðri áfram... óþarfa streita yrði mér bara heilsubani...

eníhú... sí ja leiter...