Birta

Við ungi maðurinn erum komin heim í Warrender Park. Merkilegt hvað það er bjart í Edinborg þó ég viti að það muni skyggja snemma í dag þá veit ég þó að það er bjart þegar við vöknum í fyrramálið. Kemur mér alltaf jafn mikið á óvart hvað það er dimmt heima á Íslandi. Ég átti mjög góða daga heima. Ekkert leystist svo sem með vinnu og búsetumál en ég geri ráð fyrir því að næst þegar við Óðin komum heim þá verði það til að vera en ekki í heimsókn. Eins og ég hef komið að áður þá fylgja þessu mjög blendnar tilfinningar en það rann þó upp fyrir mér ljós nú um hátíðirnar að á Íslandi vil ég vera. Verður líka svo allt annað þegar ég verð aftur komin með heimili þar. Heimsóknir og að vera upp á aðra komin jafnast náttúrulega ekki á við það þó ég sé að sjálfsögðu þakklát þeim sem ég hef verið hýst af þetta eina og hálfa ár síðan ég flutti úr Barmahlíð 30. Eníhú. Það bíður mín heilmikil vinna næstu 3 vikurnar en svo er þessu líka lokið. Aldrei aftur námsmaður (hehe aldrei að segja aldrei ég veit).