Haust

Það var haustrok í nótt og blómapottar nágrannans fyrir ofan mig félla af gluggasyllum hennar og ofan í garð til mín og brotnuðu auk þess að brjóta einn pott frá mér allavega því ég er ekki alveg með það á hreinu hvað er í garðinum mínum ennþá. Það eru lauf á gangstéttunum og rusl út um allt eftir rokið en það er samt hlýtt og milt veður. Og þegar ég labba út þá er ferskur andvari í stað mollu. Bara eins og íslenskt sumarveður :)

Ég er núna búin að vera hér í fjórar vikur og krakkarnir í þrjár. Mér varð hugsað til þess áðan hversu fljótt þetta ár verður að líða. Fyrr en varir verðum við komin heim og lítum til baka hissa. Hildur, önnur íslensk stúlka sem verður ein hér í vetur ásamt tveimur sonum sínum kom í fyrradag og við búum mjög nálægt hvor annarri. Við vonumst til þess að geta aðstoðað hvor aðra og veitt stuðning. Hún er fín. Það litla sem ég til hennar þekki.

Ég lagðist í kvefpest aftur - svæsnasta af þeim þrem sem ég hef fengið í sumar, ég er nánast raddlaus í þetta sinn. Er farin að halda að ég sé með eitthvað frjókornaofnæmi eða að þetta sé hreinlega merki um álag. Vírussýkingar og bakteríur eiga jú auðveldara með að ná sér á strik í þreyttum og stressuðum líkömum. Ég nota tækifærið og hvílist, krakkarnir í skólanum og ég í leti. Kláraði loks Harry Potter and the Half-Blood Prince í gær. Ágætis afþreying. En mér finnst stundum vanta dálítið upp á að sagan haldi sér saman. Sér í lagi þegar hún hleypur yfir vikur og mánuði. Unnur er ekki reiðubúin að lesa hana á ensku, hún liggur hinsvegar yfir Lemony Snicket og kannski treystir hún sér í Harry þegar að hún verður komin í betri þjálfun.

Sæl að sinni.